Άφησα σε έναν από τους πραγματικούς ήρωες της ελληνικής κοινωνίας να πάρει πρώτος το λόγο, αφού είναι η τιμητική του. Αυτού και ολόκληρης της Ελληνικής Αεροπορίας.
Είναι μεγάλη τιμή για όλους μας ως Έθνος και ως κοινωνία, να μας φυλάνε άνθρωποι σαν τους πιλότους μας.
Όσοι με επισκέπτεσθε γνωρίζετε τη δεδηλωμένη μου αγάπη, τόσο προς τα ΟΥΚ, αλλά κυρίως προς την Αεροπορία… Σήμερα που τα παιδιά μας, οι Άγγελοί μας γιορτάζουν, πέρα από τα ευχολόγια, ας αναρρωτηθούμε λίγο πώς στιγμές σαν αυτές στο βίντεο που ακολουθεί και μας κάνουν και κοιμόμαστε χαρούμενοι και ήσυχοι, ότι εκεί έξω υπάρχει κάποιος που ΚΑΙ ξέρει καλά ΚΑΙ κάνει σωστά το καθήκον του και όχι τη δουλειά του, γιατί αυτό δεν είναι δουλειά. Δεν είναι κάν αγάπη ή μεράκι.
Για να καταλάβετε τί βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι, όποτε συναντούν τους απέναντι, δείτε αυτό το βίντεο. Είναι από θάλαμο προσωμοίωσης, πιλότος απεσταλμένος από την Ελληνική Αεροπορία για εκπαίδευση. Κάτω και αριστερά φαίνεται ένας συνεχώς μεταλλασόμενος αριθμός. Είναι τα γνωστά G, όπερ σημαίνει πρακτικά τη δύναμηπου ασκεί η βαρύτητα στον πιλότο, ήτοι “πόσες” φορές του ασκείται δύναμη ίση, με το βάρος του. Πολλαπλασιάστε δηλαδή τα νούμερα που θα βλέπετε και θα καταλάβετε για τί μιλάμε…
Δείτε έναν απλό άνθρωπο πώς αντιδρά σε πολύ λιγότερα G…
Σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε πολλά “ευχαριστώ” και αν μη τί άλλο να την επόμενη φορά που θα δούμε ένα μαχητικό στις διακοπές μας, ειδκά οι Αθηναίοι, σε κάποιο νησί, να σκεφτούμε ότι αυτό το παλληκάρι ρισκάρει πολλά από την ίδια του την ύπαρξη, για να μπορούμε να πίνουμε το ουζάκι μας στην παραλία χαλαροί και να ρίχνουμε και κανένα μπινελίκι, για τις μεταγραφές που έκανε η ομάδα ΄φετο΄…
Πολύ δύσκολο θέμα. Ειδα προ ημερών συνεντεύξεις καποιων πιλότων της πολεμικής αεροπορίας και μιλούσαν κυριως για την ομορφιά του κόσμου από ψηλα. Μου θυμισαν τον Χατζη και τα τραγούδια του. Αλλά γιατί νομίζω ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική εκεί στους αιθέρες, ειδικότερα όταν πιλοτάρεις εσύ πιλοτάρει κι ο Τούρκος ;
… ΚΑι παρ’ όλα αυτά τα παιδιά αυτά απολαμβάνουν τη θέα!!! Δεν είναι καταπληκτικά καθησυχαστικοί; Τούρκοι; Ποιοί Τούρκοι;;;;;;
χεχεχεχεχεχεχεχεχε
Μήπως να βάζαμε, λέω, μήπως, στη ιστορία κι έναν… πιλότο? Καλά, αν δεν μας βγαίνει, θα σας τον βάλω εγώ! Θα της πω τον ήρωά της να τον κάνει πιλότο! Τώρα για πιλότο- Δημοσθένη να πω την μαύρη αλήθεια μου δεν το είχα σκεφθεί! Αλλά έτσι ή αλλιώς η… μαμά του Πινόκιο είμαι, ό,τι θέλω τον κάνω! Καλημέρα και καλή φασίνα, θα πω στη Ρίτσα να φάει και μια σοκολατίτσα για σας!
Εγώ το έιχα, αλλά η στραβωμάραδεν μας το επέτρεψε… Έπειτα, τί δοιυλειά έχω εγώ μ’ αυτούς; Αυτοί είναι σοβαροί άνθρωποι.,..
Καλημέρα Δημοσθένη.. Υπερβάλλεις αλλά ευχαριστώ για τις ευχές και τα καλά λόγια. Μια ευχή μόνο. Να αγαπάνε και να ευχαριστιούνται τη δουλειά τους όλοι όπως και οι περισσότεροι συνάδελφοι.
ΥΓ. Δεν είναι κακή η Remington.. Ξέρεις βέβαια οτι στην Ελλάδα θα σε βάζανε χαλαρά μέσα.. Ώστε κυνηγός.. (άρα και παραμυθάς μεγάλος!!!) Καμιά κυνηγετική ιστορία…
Κυνηγός… Γενικώς.
ΥΓ Η Remington είναι πολυ καλή! Εδώ δεν έχουμε τετοιους περιορισμούς σρα οπλα, αλλωστε επιτρεπεται κυνηγι σε ειδη που στην Ελλάδα ουτε καν υπάρχουν
οι Έλληνες πιλότοι, είναι οι καλύτεροι στον κόσμο…
@Σπυρος: this is old news
Δεν υπάρχει καλύτερος ή χειρότερος. Υπάρχει καλύτερα και λιγότερο καλά εκπαδευμένος. Στην τελική, καλύτερος είναι αυτός που θα ζήσει για να πει την ιστορία.. Για να είμαστε και λίγο ωμά ρεαλιστές..
Για και χαρά πάλι πρόβλημα να μπω πατάω το dimosthenis s το οποίο με πάει στο blosgpot αλλα από εκεί το link sou δεν σε πάει στο wordpress! Την καλησπέρα μου
Πρωινή πρωινή, βλέπω… Καλημέρα
το 2ο βίντεο μ’έστειλε!
εγώ ούτε στο λούνα πάρκ δεν μπορώ να πάω πια. ανακατεύομαι μόνο που τους βλέπω…καλή ανάρτηση – καλή εβδομάδα και να κοιτάμε απο ψηλά!
χχχχχχχχχχ
@maya: Για κάποιο λόγο βγήκε η καλημέρα μου πάνω από το σχόλιό σου…