15
Νοέ.
07

Moving Out

Φίλοι μου καλοί!

Έφτασε η ρημάδα η ώρα! Αφού δεν τα κατάφερα αλλιώς, φύπνησε ο βλάχος μέσα μου και την έκανα με πονηράδα την μετακόμιση…

Καλά ακούσατε! Μετακομίζω! Δηλαδή μετακόμισα, ήδη…

Από τώρα και ελπίζω για το μέλλον (δεν αντέχω άλλες μετακομίσεις!) Θα τα λέμε από το καινούριο μου σπιτικό.

Στα σοβατεπιά είναι ακόμη αλλά θα το φτιάξουμε, πού θα μου πάει…

Λοιπόν… Πατήστε εδώ και θα βγείτε στη βίλλα… ή αλλιώς : http://www.questionidifeeling.com

Τα λέμε εκεί, ε;

Jag flyttar i min ny site!!! Gå till http://www.questionidifeeling.com

14
Νοέ.
07

…Και τώρα τί;

Σπίτι προετοιμάζομαι ψυχολογικά για την εφημερία, αφού σωματικά, μάλλον ποτέ δεν θα το καταφέρω να είμαι στη τσίτα κάθε λεπτό όλη νύχτα… Μεγαλώνω μάλλον.

 

Χιονίζει και έχει κρύο κι εγώ νοιώθω σαν Ρώσσος συγγραφέας στις μακρινές στέπες. Κοιτάω τα χιόνια έξω και νομίζω ότι θα εμφανιστούν οι Κοζάκοι σε λίγο. Για Άγιο Βασίλη, το βλέπω χλωμό. Τελευταίες πληροφορίες λένε ότι κόβει βόλτες στην Πλατεία. Ποιά Πλατεία; Μία είναι αυτή…

 

Δεύτερη χρονιά που θα κάνω Χριστούγεννα στη Σουηδία, φέτος, αλλά πρώτη που θα είναι τόσο επιπεδωμένα και κομματάκι φλού. Θες που με περιμένουν τρελλές εφημερίες, θες γιατί τα παιδιά ακόμη δεν ξέρω πότε θα τα δω… Τέλος πάντων, άλλο ένα θέμα κι αυτό.

 

Εγώ τώρα τί ήθελα να πω;

 

Μήπως ξέρω πια; Από κεκτημένη, άρχισα να χτυπάω τα πλήκτρα κι ό,τι βγει. Brainstorming, που λένε…

 

 

Άκουσα, πάλι αστυνομία στους δρόμους για να… γιορτάσουμε το Πολυτεχνείο. Μια χαρά! Δε μου λέτε, εκτός από σουβλάκια, λουκάνικα και γενικότερη τσίκνα, πουλάνε και μπαλόνια με ήλιο; Τί κρίμα που δεν είμαι εκεί να αγόραζα στα μικρά μου. Τα λατρεύουν τα μπαλόνια αυτά, ξέρετε…Διάβαζα ένα άρθρο στη σημερινή Καθημερινή για μια έρευνα που διεξήχθη, στους ονομαζόμενους «γενιά του Πολυτεχνείου» Περίεργο κι αυτό πάλι… Λες και όλοι οι 40+, 50+ ήταν εκεί μέσα. Ας είναι όμως, μη θίξω τα δημοκρατικά χρηστά μας ήθη, μέρα που έρχεται. Που λέτε λοιπόν, γράφει ότι ένα μικρό μέρος ασχολείται με την Πολιτική (που να ήταν και περισσότεροι δηλαδή…) Φαντάζομαι, λοιπόν ότι αυτές τις μέρες θα γιορτάσουμε ενωμένοι και περήφανοι, αυτό που το Πολυτεχνείο, απαιτούσε, δηλαδή «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» …

 

Αλήθεια το ψωμί το εννοούσαν απο το Βενέτη;

Απίστευτο UPDATE: Κάνω copy paste από το site toυ ΣΚΑΙ:

«Για πολλούς θανάτους ασθενών στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο ΑΘηνών ευθύνεται σύμφωνα με το πόρισμα των επιθεωρητών Υγείας, ο διευθυντής της καρδιοχειρουργικής.

Σύμφωνα με τους επιθεωρητές είχε προσκομίσει δύο πλαστά πτυχία, το ένα για επεμβάσεις θώρακος και το άλλο γενικής χειρουργικής.

Στο ένα μάλιστα, είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή του γνωστού καρδιοχειρούργου Γιακούμπ.

Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο το 2000, η μία στις τέσσερις επεμβάσεις που πραγματοποίησε, ο ασθενής πέθανε.

Ο φερόμενος ως γιατρός έχει κριθεί πειθαρχικά ελεγκτέος»

12
Νοέ.
07

Deer hunter

Μέσα στο γενικότερο μπάχαλο της ευρωπαϊκής Ελλάδας, σήμερα το πρωί, πίνοντας το καφεδάκι μου, σερφάροντας σε blogs φίλων, εφημερίδες, ιατρικά sites, έχω το net radio συντονισμένο στο ΣΚΑΙ και ακούω μία συζήτηση (;) σχετικά με το κυνήγι και την απαγόρευσή του φέτος, εξαιτίας των πυρκαϊών. Από τη μία κάποιος εκπρόσωπος της ένωσης κυνηγών, υποθέτω, από την άλλη κάποιος – προφανώς – αντιμαχόμενος της κυνηγεσίας.

Μου έκανε εντύπωση, το μένος και των δύο, να υποστηρίξουν τα δικά τους «δίκαια». Επειδή, η επαφή μου με την Ελλάδα, είναι πια περιφερειακή και μιας και έγινα κυνηγός στη Σουηδία, γνωρίζω τα της σουηδικής νομοθεσίας και νοοτροπίας, ας μου επιτραπεί να μιλήσω, λίγο, ως «τρίτος» με την εμπειρία μου, από τα ξένα.

Κατ’ αρχήν, απορούσα γιατί ο κυνηγός αυτός εξέφραζε την δυσαρέσκειά του, για την γενικότερη απαγόρευση, στην ελληνική επικράτεια. Ας μου επιτραπεί, να πω ότι θα έπρεπε να νοιώθει τυχερός που απαγορεύτηκε μόνο για φέτος, μετά την καταστροφή που υπέστη, η χώρα μας.

Όμως ας κάνω μια σύγκριση της Σουηδίας με την Ελλάδα, στα του κυνηγιού και τους κανόνες που διέπουν το κυνήγι. Ας αρχίσουμε με το πού μπορεί κάποιος να κυνηγά. Για όσους δεν γνωρίζουν, η Σουηδία, διαθέτει απίστευτη ποικιλία ζώων και πτηνών, καθώς επίσης και δασών. Ο αριθμός των θηραμάτων ή ζώων, αν θέλετε, είναι απίστευτα μεγάλος. Όμως αυτό δεν σημαίνει, ότι βουτάς το… λιανοντούφεκο, που λέει κι ο dream rider και ανεβαίνεις στο βουνό, ως άλλος Άρης Βελουχιώτης και ντουφεκάς ό,τι κινείται και πετάει… Υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες, για το πού κυνηγάς. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να διαθέτεις είτε εσύ είτε κάποιος φίλος ή τρίτος έκταση, ανάλογη με το είδος του θηράματος που θέλεις να κυνηγήσεις (πχ ελάφι, ο νόμος ορίζει ότι για ένα ελάφι, πρέπει να έχεις έκταση τουλάχιστον 100 εκταρίων. Γηλαδή, αν έχεις 50εκτ. δεν μπορείς να κυνηγήσεις ελάφια εκεί πέρα). Άλλη εναλλακτικ, είναι να νοικιάσεις έκταση που σου παρέχει το κράτος και στην οποία ορίζεται σαφώς τί σου επιτρέπεται να κυνηγήσεις. Προσωπικα προσπάθησα να νοικιάσω μια έκταση, πολλών εκταρίων, η οποία, εξαιτίας του ότι συνόρευε με βασιλικές εκτάσεις το είδος του κυνηγιού, περιορίζετο σε λαγούς και πτηνά. Το ενοίκιο, κυμαίνεται, ανάλογα της γεωγρφικής θέσης και των ειδών που διαθέτει και μπορείς να κυνηγήσεις και σε κάθε περίπτωση, μόνο φτηνό δεν είναι. Τρίτη εναλλακτική, να νοικιάσεις από ιδιώτη, οπού εκεί οι τιμές είναι τέτοιες, που σε συμφέρει να αγοράσεις μετοχές σε … πετρέλαιο, αντι να πληρώσεις τέτοιο ενοίκιο…Τέλος, μπορείς να γραφτείς μέλος σε κυηγετικό σύλλογο και να περιμένεις πότε θα σε φωνάξουν…

jaktrast_72dpi_1.jpg

Πάμε παρακτάτω… Δεν μπορείς να βγεις για κυνήγι, χωρίς να έχεις κάνει τεστ για την ικανότητά σου στην σκοποβολή. Εννοώ ότι αν θες να κυνηγήσεις ελάφια (κυρίως) οφείλεις να έχεις βεβαίωση, ότι έχεις πάει σε σκοπευτικό κέντρο και έχεις κάποιο μίνιμουμ στα στάνταρτς τα οποία θέτει ο νόμος. Οφείλεις!

Όμως το πιο σημαντικό είναι η συνηδειτοποίηση των κυνηγών, ότι οι νόμοι καθώς και η φροντίδα των βιοτόπων και των ζώων, γενικότερα, είναι εκ των ών ούκ άνευ. Δεν νοείται κυνηγός, να μην φροντίζει, ειδικά το χειμώνα, να αφήνει, τροφή (σε ποσότητες μεγάλες, παρακαλώ) στα δάση τα οποία έχει υπό την κατοχή του ή την ευθύνη του, ή να μην φροντίζει με κάθε τρόπο τη ζωή και την ανάπτυξη της χλωρίδας και της πανίδας. Δεν υπάρχει κυνηγός που θα βγεί να κυνηγήσει με λάθος εξοπλισμό (σφαίρες, όπλα κτλ). Παράδειγμα, ο νόμος ορίζει ότι για το κυνήγι θηραμάτων που ζουν σε παραποτάμιες ή παραλίμνιες περιοχές, υποχρεούται ο κυνηγός, να φέρει σκύλο εκπαιδευμένο, να βρήσκει τα νεκρά θηράματα.

Σε περίπτωση, που τραυματιστεί κάποιο θήραμα, οφείλει ο κυνηγός να φέρει ή να καλέσει ειδκά εκπαιδευμένο σκύλο, ανιχνευτή, να μπορέσει να βρει το θήραμα.

Φέτος στο νομό που ζω απαγορεύτηκε το κυνήγι του καθ’ημών καριμπού.

alg.jpg

Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, παρά το γεγονός ότι είναι το πλέον δημοφιλές και διαδεδομένο κυνήγι στη Σουηδία. Και δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς διότι όλοι γνωρίζουν, ότι για να κυνηγήσεις κάτι, πρέπει πρώτα να το έχεις διαθέσιμο.

Για άλλη μια φορά, η έλλειψη, πραγματικής παιδείας, στην Ελλάδα, δείχνει πόσο πίσω είμαστε από αυτό που εννοούμε «ευνομούμενη κοινωνία». Θεωρούμε, κακώς, ότι οι εξετάσεις και οι νόμοι είναι διαφορετικά από την πρακτική και την καθημερινή ζωή. Τους νόμους και το κράτος το θυμόμαστε μόνο όταν μας βρει κανένα κακό, κούφια ώρα. Είχε γίνει γνωστό, ότι μετα τις πυρκαγιές στην Ηλεία, είχαν βγεί οι μάγκες στο βουνό και κθηγούσαν τα πουλιά που δεν είχαν που να πάνε… Ναί, ίσως να μην υπήρχε η απαγόρευση, αλλά εσύ που το έκανες, είσαι τόσο ηλίθιος που πρέπει να έρθει το κράτος να στο απαγορεύσει;

Θεωρώ λοιπόν, ότι καλώς το κράτος απαγόρευσε το κυνήγι στην Ελλάδα, θεωρώ κακώς που το κράτος δεν κινητοποιείται και να είναι πιο αποτελεσματικό στη σύλληψη των λαθροθηρών, των κυνηγών που βγαίνουν για κυνήγι με λάθος όπλα, σφαίρες, σε λάθος ώρες, εποχές. Οι νόμοι υπάρχουν για να τηρούνται. Το ότι ο κάθε απίθανος έχει άδεια κυνηγιού και οπλοκατοχής, δεν σημαίνει ότι έχει και το δικαίωμα, να αφανίσει τον τόπο από κάθε ζωντανό και πουλί πετούμενο…

09
Νοέ.
07

Hellenic Air Force (HAF)

Άφησα σε έναν από τους πραγματικούς ήρωες της ελληνικής κοινωνίας να πάρει πρώτος το λόγο, αφού είναι η τιμητική του. Αυτού και ολόκληρης της Ελληνικής Αεροπορίας.

Είναι μεγάλη τιμή για όλους μας ως Έθνος και ως κοινωνία, να μας φυλάνε άνθρωποι σαν τους πιλότους μας.

Όσοι με επισκέπτεσθε γνωρίζετε τη δεδηλωμένη μου αγάπη, τόσο προς τα ΟΥΚ, αλλά κυρίως προς την Αεροπορία… Σήμερα που τα παιδιά μας, οι Άγγελοί μας γιορτάζουν, πέρα από τα ευχολόγια, ας αναρρωτηθούμε λίγο πώς στιγμές σαν αυτές στο βίντεο που ακολουθεί και μας κάνουν και κοιμόμαστε χαρούμενοι και ήσυχοι, ότι εκεί έξω υπάρχει κάποιος που ΚΑΙ ξέρει καλά ΚΑΙ κάνει σωστά το καθήκον του και όχι τη δουλειά του, γιατί αυτό δεν είναι δουλειά. Δεν είναι κάν αγάπη ή μεράκι.

pilot_portrait_by_magichoovesphoto.jpg

Για να καταλάβετε τί βιώνουν αυτοί οι άνθρωποι, όποτε συναντούν τους απέναντι, δείτε αυτό το βίντεο. Είναι από θάλαμο προσωμοίωσης, πιλότος απεσταλμένος από την Ελληνική Αεροπορία για εκπαίδευση. Κάτω και αριστερά φαίνεται ένας συνεχώς μεταλλασόμενος αριθμός. Είναι τα γνωστά G, όπερ σημαίνει πρακτικά τη δύναμηπου ασκεί η βαρύτητα στον πιλότο, ήτοι «πόσες» φορές του ασκείται δύναμη ίση, με το βάρος του. Πολλαπλασιάστε δηλαδή τα νούμερα που θα βλέπετε και θα καταλάβετε για τί μιλάμε…

 

Δείτε έναν απλό άνθρωπο πώς αντιδρά σε πολύ λιγότερα G…

 

Σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε πολλά «ευχαριστώ» και αν μη τί άλλο να την επόμενη φορά που θα δούμε ένα μαχητικό στις διακοπές μας, ειδκά οι Αθηναίοι, σε κάποιο νησί, να σκεφτούμε ότι αυτό το παλληκάρι ρισκάρει πολλά από την ίδια του την ύπαρξη, για να μπορούμε να πίνουμε το ουζάκι μας στην παραλία χαλαροί και να ρίχνουμε και κανένα μπινελίκι, για τις μεταγραφές που έκανε η ομάδα ΄φετο΄…

09
Νοέ.
07

The Big Screen

Είδα ανοικτή πρόσκληση από τη Φάβα και είπα να μπω στο παιχνίδι, μπας και ξυπνήσω λίγο, γιατι πολλές μέρες είναι που δεν έγραψα λέξη… Τραγούδια που να μου θυμίζουν φάσεις μου, είχα ανεβάσει πρόσφατα σε ποστ που είχε γράψει το ελαφίνι, οπότε δεν επαναλαμβάνομαι.

Λοιπόν οι καλύτερες ταινίες ε; Για να δούμε…

The Godfather 1,2,3

La vita e bella

Οι ζωές των άλλων (δεν θυμαμαι τον τίτλο στα γερμανικά)

Cinema il Paradiso

Casino Royal

Casablanca

Kramer vs Kramer


The sting

Ocean’s 11

Underground


Λούφα και παραλλαγή

Της κακομοίρας

Le grand bleu

Leon

Καλημέρα σας!

Κι επειδή οι φίλοι μου στη Σουηδία μου την είπαν, πάρτε και τη μετάφραση στο σουηδικό…

PS. Jag har sett detta öppet inbjudan från Fava då tänkte jag att ladda upp en sån post för att komma igång lite eftersom det är länge sedan har jag inte skrivit ett enda ord. Jag ska inte skriva om låtor som påminner mig om mitt liv då jag har redan gjort en sådan post.

Favorit film? Låt oss se…

UPDATE: Αφού μου το θύμησε η Φαβούλα, να’ μαι κι εγώ με τα αγαπημένα μου αντικείμενα. Έκανα μια μικρή κατάχρηση, με την έννοια ότι έβαλα και … κάποια αντικείμενα τα οποία δεν τα κουβαλάω και συνέχεια πάνω μου, όπως πολύ σωστά διακρίνετε. Τότε θα ήμουν ο καπετάν Δήμος…

p1010012.jpg

04
Νοέ.
07

Άμα δεν σε θέλει…

Δηλαδή αναπνέουμε τον ίδιο αέρα;;;;;;;;;;;;;

(κάντε κλικ εκεί πάνω…)
04
Νοέ.
07

Βράδυ Σαββάτου

Το σκοτάδι της νύχτας έχει έρθει από νωρίς, αλλά μόλις τώρα αρχίζω και τη βιώνω. Η νύχτα, αυτή η μοναδική αίσθηση… Μοναδική και η σημερινή, αφού δίπλα μου ένας άγγελος , παραδώθηκε στο γαλήνιο ύπνο της κι εγώ απλά χαζεύω την ανάσα της… Πόσο ήρεμη και αθώα φαίνεται όταν κοιμάται, Θεέ μου!

Η απόλυτη ευτυχία, είναι εδώ… Βαρειά ανάσα, αγγέλου. Μούσες και νεράϊδες τη συντροφεύουν κι εγώ μάρτυρας στο χαμόγελό της, την κοιτώ να αφήνεται στην αγκαλιά μου και να τη βλέπω να σφίγγεται πάνω μου και να βυθίζεται στο μακάριο ύπνο της… Μια γουλιά από το ποτό μου κι ένα φευγαλέο βλέμμα στη μορφή της… Πόσος καιρός πέρασε, που είχα την άνεση και τη διάθεση να την απολαύσω, να τηνκρατήσω αγκαλιά με όλο μου το είναι, δεν θυμάμαι πια. Κι όμως ήρθε και πάλι αυτή η ώρα και νοιώθω και πάλι να ορίζω τον κόσμο. Θεός και πιστός ταυτόχρονα σ’ ένα ταξείδι γεμάτο χρώματα και όνειρα, για ένα καλύτερο άυριο… Για ελπίδες, να είμαι εκεί, μαζί της. Πάντα! Για ελπίδες να βλέπω το γέλιο της, να τη βλέπω να χορεύει και να πετάει σε ουρανούς εφτά κι εγώ να την θαυμάζω, από απόσταση αλλά και κοντά της πάντα…

Της ανήκω, αλλά λατρεύω τη στιγμή που θα φύγει, με όσο πόνο κι αν μου αφήσει. Άλλωστε δεν είμαι εδώ για να την εξουσιάζω, απλά για να την καθοδηγήσω και μετά να τη δω να ανοίγει πανιά για τον κόσμο. Ένα φιλί, μια αγκαλιά, πιο μετά κουτσομπολιό και ίσως κανένα δείπνο σε cosy restaurant, αφορμή για να της λέω και πάλι, πόσο την ευχαριστώ. Που υπάρχει, που είμαι στη ζωή της…

Μια Πριγκίπισσα, που είναι από μόνη της ένα Βασίλειο…