Archive for the 'Πίκρες' Category

29
Οκτ.
07

Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα

Από την αγγλική έκδοση του Spiegel

27
Οκτ.
07

Όσο υπάρχουν άνθρωποι…

Πρωινό Σαββάτου και πίνω καφεδάκι, σερφάροντας… Λείποντας από Ελλάδα, οι πληροφορίες μου εστιάζονται στα σημαντικά κι έτσι δεν ξέρω τί μου γίνεται στα άλλα, τα «ασήμαντα».

Μπήκα στο μπλογκ του Πατσιουρίου (καλά δεν το λέω;) και είδα ένα ποστ… Τέλος πάντων, έψαξα κι εγώ λίγο στο youtube και βρήκα αυτό

Μια χαρά είμαστε…

21
Οκτ.
07

Nemmersdorf

21 Οκτωβρίου 1944…

Η Γερμανία υφίσταται τα δεινά της πίεσης των Συμμάχων και του Κόκκινου Στρατού. Η ήττα είναι κοντά και η προέλαση των δυνάμεων κατά των Ναζιστικών στρατευμάτων συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς. Ο Κόκκινος Στρατός προελαύνει  στα πρώτα Γερμανικά εδάφη… Από τα πρώτα χωριά που συναντού, το Nemmersdorf. Κατοικήσιμο, μόνο από 637 γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους, αφού οι άντρες μάχιμης ηλικίας, είναι όλοι στο μέτωπο… Γύρω στις 07:30 το πρωί τα πρώτα σοβιετικά τεθωρακισμένα, διασχίζουν τους δρόμους του χωριού. Οι κάτοικοι, είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους και αναμένουν κάποια εξέλιξη, κάποιο σημάδι, κάτι.

Το απόγευμα, οι στρατιώτες εισβάλλουν στα σπίτια και ουσιαστικά κάνουν πλιάτσικο, αργότερα το βράδυ, κάποιος σοβιετικός αξιωματικός, ανακοινώνει οι κάτοικοι να βγουν όλοι έξω από τα σπίτια τους. Εκατέρωθεν του δρόμου, βρίσκονται παρατεταγμένοι στρατιώτες με τα όπλα τους προτεταμένα.

 

300px-3c13916v.jpg

Η Gerda Meczulat, η οποία έπασχε από πολυομυελίτιδα, δεν αντέχει να σταθεί όρθια και σωριάζεται στο έδαφος, κλάσματα δευτερολέπτων πριν αρχίσουν οι πρώτοι πυροβολισμοί.  Αν όχι η μόνη, μία εκ των ελάχιστων που επιβιώνουν.

 

05030101g.jpg

Ο ταγματάρχης Erich Dethlefsen, θα δηλώσει πως είδε με τα μάτια του, ανθρώπους σταυρωμένους στις εξώπορτες των σπιτιών και πυροβολημένους εξ επαφής. Μανάδες κείτονται πυροβολημένες στον αυχένα, με τα μωρά τους να έχουν την ίδια τύχη.

 

ostpreussenkinder.jpg

Είναι άγνωστο, λένε οι επιστήμονες, αν οι στρατιώτες έδρασαν κατόπιν εντολών ή από προσωπική εκδίκηση.  Έχει παρόλα αυτά δημοσιοποιηθεί, μυστική εντολή του Στάλιν, στην οποία αναφέρεται, όλοι οι πολίτες Γερμανοί, να μεταφερθούν στη Σοβιετική Ένωση, προκειμένου να την ανοικοδομήσουν, ως ανταπόδοση των καταστροφών. Ελάχιστοι επέζησαν.

08
Οκτ.
07

Η λίστα

 

Η λίστα της ντροπής

dead_time_series_11_by_fx_inside.jpg

06
Οκτ.
07

Βού(ρ)μα

 

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τα δραματικά γεγονότα που συμβαίνουν σε κάποια κουκκίδα του πλανήτη μας. Οι εκεί μοναχοί, οι οποίοι απέχουν παρασάγγας από το ελληνικό παπαδαριό, τραβάνε το Γολγοθά της Ελευθερίας, μαζί τους και κάποιοι γενναίοι και θαρραλέοι πολίτες. Τα ΜΜΕ γεμίζουν ώρες, τα blog χτυπάνε κόκκινα και ο κόσμος διψάει να μάθει τί συμβαίνει. Αν δείξει κιόλας η κάμερα και κανένα σκοτωμό, ακόμη καλύτερα!

 

Θα ήθελα, όμως να πω πέντε κουβεντούλες για τα χαϊρια μας, μιας και είναι της μόδας η Μπούρμα… Καταρχήν, μου φαίνεται πολύ ύποπτο, αυτό το ενδιαφέρον για το μαχητικό λαό της Μπούρμα κι εννοώ, ότι σε όλο τον πλανήτη υπάρχουν συγκρούσεις, σκατοφασισταριά και χιτλεροκουμμούνια, που σφάζουν κοσμάκη, γιατί έτσι γουστάρουν. Να θυμηθώ τη Ρουάντα, το Νταρφούρ;

genociderwanda10.jpg

Παιδιά και μανάδες βιάζονται και εκτελούνται. Εχθές, όχι και τόσο παλιά δηλαδή, ανέβασα ποστ-έκκληση, για τους βιασμούς παιδιών. ΠΑΙΔΙΩΝ!!! Είναι που το Νταρφούρ και οι όλες οι άλλες χώρες εκεί κάτω, κατοικούνται από μαύρους και δεν τραβιόμαστε;

genociderwanda11.jpg

 

Αν με πληγώνει κάτι, ειδικά στην Ελλάδα, είναι που βρήσκουμε αφορμή με το τίποτα και κλείνουμε τους δρόμους, κάνουμε συναυλίες, διαδηλώνουμε, γαμούμε το σύμπαν, αλλά για κάτι που πραγματικά έχει αξία και σημασία, σφυράμε αδιάφορα. Άντε να ρίξουμε ένα γαμώσταυρο στο delivery, που άργησε την πίτσα » κι αρχίζει κι ο αγώνας, ρε μεγάλε…»

 

Και να συμπληρώσω και κάτι άλλο… Είναι πολύ παλιά, αλλά όχι και τόσο κι όσο κι αν διαφωνώ με το πολιτικό χαρακτήρα που πήρε τελικά το Πολυτεχνείο, ας μη ξεχνάμε κάτι σημαντικό. «Ψωμί Παιδεία Ελευθερία». Αν νομίζετε ότι τα έχουμε λυμένα και τα τρία, τότε, φάτε την πίτσα σας μέχρι σκασμού, αλλά αν έχετε έστω και την παραμικρή αμφιβολία, καλά θα κάνετε να σκεφθείτε λίγο πιο σοβαρά, ότι οι επαναστάσεις δεν συμβαίνουν, καλύτερα, δεν πρέπει να συμβαίνουν μόνο σε χαροκαμμένες χώρες κι ούτε χρειάζεται να βγούμε στο βουνό…

 

Τελειώνω, γυρνώντας εκεί από όπου ξεκίνησα. Υπάρχουν χώρες, όπου καθημερινά σφαγιάζονται δεκάδες άνθρωποι. Αθώοι άνθρωποι. Μου κάνει μεγάλη υποκρισία, όλο αυτό το ενδιαφέρον για τη Μπούρμα, χωρίς να αφαιρεί σε τίποτα το θαυμασμό για όσα κάνουν εκείνοι οι ταλαίπωροι. Αλλά, αν ο πλανήτης έχει κέφια και νταλκάδες, να λύσει τα παγκόσμια προβλήματα, ας αρχίσει από κανένα παλιότερο κιόλας! Έχει να διαλέξει… Κύπρος, Παλαιστίνη… Αφρική, Κούβα… Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Κι εσείς εκεί κάτω, κάντε κάτι καλό! Action Aid, για παράδειγμα!!! Άντε, ΞΥΠΝΗΣΤΕ! 20 ευρώ το μήνα είναι…

action_aid.jpg


28
Σεπτ.
07

Κάποιος μας δουλεύει ή κάποιοι κοιμούνται όρθιοι

Με την αναχώρησή μου από τα πάτρια, διάβασα και παρακολούθησα από τηλεοράσεως (ναι, ανακάλυψα το webcast tv) για το θέμα των Σκοπίων (;) Διαβάζοντας εφημερίδα (Καθημερινή), είδα πολλές σκέψεις και αναλύσεις, από το ότι ο Καραμνλής υπεκφεύγει, μέχρι το ότι η ισχνή πλειοψηφία, δεν επέτρεψε στη Ντόρα (αυτό το Ντόρα μου φέρνει λίγο σε ντορή… Οι συνειρμοί δικαιολογημένοι).

 

Η αλήθεια, είναι πως οντας Έλληνας δεν μπορώ να παραμένω αδιάφορος σε ένα τεχνηέντως, έστω, εθνικό ζήτημα, όμως, όντας άνθρωπος που ζη στο εξωτερικό κινείται στο εξωτερικό, λαμβάνοντας ερεθίσματα, τόσο από πολλά διεθνή κανάλια, όσο και από διάφορες διεθνείς εφημερίδες, sites κτλ, δεν μπορώ παρά να μην απορώ, για τον πολιτικό μεσαίωνα που ζούμε στην Ελλάδα.

 

Η αλήθεια είναι πως έχω σοβαρές επιφυλλάξεις κατά πόσο ο μέσος Έλληνας, γνωρίζει τί γίνεται, έξω από τη γειτονιά του, με εξαίρεση, ποιός τα έφτιαξε με ποιόν και ποια γαμήθηκε με κάποιον άλλο κι αυτό μέσω εκπομπών ακραίου Πολιτισμικού ενδιαφέροντος, τύπου Δρούζα ή Τατιάνας, αλλά διερωτώμαι, αν είναι δυνατόν, οι φωστήρες της πολιτικής να είναι τέτοια ζώα που να μην ξέρουν ότι δεν υπάρχει ούτε μία (1) χώρα, εφημερίδα, αερπορική εταιρεία, ό,τι σκατά θέλετε, που να λένε τα Σκόπια FYROM κι όχι Μακεδονία!!!

 

Δεν βλέπουν; Δεν ακούν; Δεν λαμβάνουν εκθέσεις από το διπλωματικό σώμα; Δεν μπορώ να καταλάβω τί σκατά κουβαλάνε στο κεφάλι τους. Αρχίζοντας από τον απίθανο γκαντέμη, που τα έκανε όσο πιο σκατά θα μπορούσε να τα κάνει ένας άνθρωπος και φτάνοντας στον Καραμανλή και τη Ντόρα (βλέπετε σόϊ πάει το βασίλειο…)

 

Ρε κάφροι, ξυπνήστε επιτέλους και αποδεχθήτε την αλήθεια. Μακεδονία τη ξέρουν στα ξένα και δεν φταίνε οι κουτόφραγκοι. Εσείς και η πολιτική σας φταίει και κοιτάχτε να ενημερώσετε τον κοσμάκη και να πάμε παρακάτω. Ακόμα κι έτσι, όσο πικρό κιαν είναι το αγγούρι, όπως είπε ο δρακουμέλ σε δέκα χρόνια δεν θα το θυμάται κανείς… Άντε, όμως να αρχίσουμε να μετράμε κάποτε!!!

UPDATE: Κι επειδή τόνισα ότι τεχνηέντως ανεδείχθη το «Μακεδονικό» σε εθνικό ζήτημα και προσπαθούν να καλύψουν λάθη του παρελθόντος (από το πολύ μακρινό μέχρι το πρόσφατο και λέγοντας μακρινό, εδράζεται τουλάχιστον από πριν το Β΄ΠΠ) ας συμπληρώσω ένα πραγματικό πρόβλημα. Παραθέτω αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Καθ. Μπάλλα, μέχρι πρόσφατα προέδρου του ΟΚΑΝΑ.

«…Το μεγάλο του στοίχημα στον ΟΚΑΝΑ ήταν η κατάργηση της απομόνωσης των τοξικοεξαρτημένων. Η μέθοδος που προώθησε ήταν η ένταξη των μονάδων του ΟΚΑΝΑ σε νοσοκομεία. «Μπαίνοντας ως ασθενείς οι χρήστες στο ΕΣΥ, καταπολεμάται και ο ρατσισμός εναντίον τους. Διότι δεν είναι ούτε οι κακοί ούτε οι εκλεκτοί του Θεού. Το πρόβλημά τους είναι πολυπαραγοντικό: κοινωνικό, βιολογικό, ψυχολογικό. Ηδη, πρέπει να σας πω ότι τα περισσότερα νοσοκομεία στην ελληνική περιφέρεια το έχουν αποδεχθεί και ορισμένα έχουν πάρει και πρωτοβουλίες για την ένταξη των μονάδων υποκατάστασης, όπως στην Κατερίνη, Βέροια, Πρέβεζα, Αρτα, Γιάννενα, Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Καβάλα. Ελπίζω να υπάρξει μια κανονιστική πράξη, μια πολιτική απόφαση, για να προχωρήσει άμεσα η ένταξη των μονάδων στο ΕΣΥ».

Ανησυχεί για τις λίστες αναμονής. «Είναι περίπου 4.000 άτομα που περιμένουν να μπουν στα προγράμματα και ο μέσος όρος αναμονής είναι 4 χρόνια! Να σκεφτείτε ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι χρήστες δεν περιμένουν πάνω από τρεις εβδομάδες. Οσο κι αν φαντάζει ανέφικτο, θα πρέπει να πλησιάσουμε αυτόν το στόχο», δηλώνει ο κ. Μπάλλας, ο οποίος μεταξύ άλλων είχε διατελέσει διευθυντής στο Retreat Hospital της Μ. Βρετανίας.

Αφήνει όμως και αιχμές για ορισμένους. «Ο ΟΚΑΝΑ δεν μπορεί να μεταβληθεί σε ΔΕΚΟ. Κάποιοι ήθελαν να τον μετατρέψουν σε όργανο εξουσίας. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ένα τεράστιο πρόβλημα που υποσκάπτει το μέλλον του λαού και φέρνει δυστυχία προκειμένου να παίζει παιχνίδια εξουσίας…»

Αυτά

17
Σεπτ.
07

Διακοπών συνέχεια

Ευτυχώς βρήκαμε ένα αξιοπρεπές υπολογιστή κι έτσι μπορούμε να γράψουμε πέντε λέξεις χωρίς να νοιώθω σαν ηλίθιος, (περαιτέρω σχόλια παρακαλώ να εκλείψουν πάραυτα!!!!!!!!!!!)

Λίγες μέρες έμειναν και γυρνάμε στη μαμά Sverige…

Και τότε αρχίζουν τα δύσκολα. Δύσκολοι μήνες έρχονται από κάθε πλευρά, ψυχολογική, επαγγελματική, προσωπική (καλά εδώ είναι Μην Αγγίζετε) και να δούμε πώς θα βγει πέρα…

Όχι πως μέχρι τώρα είναι ρόδινα, απλά απέχω από το να μιζεριάζω και να κλαίγομαι, για την μαλακία του καθενός, της οποίας κιόλας δεν είμαι και ο άμεσος αποδέκτης, άλλο αν αφορά εμένα και μόνο εμένα καθώς και ένα (1) ακόμα άτομο… Αλλά Έλληνες είμαστε, το μοιραζόμαστε το πρόβλημά μας με καμιά δεκαπενταριά λεβέντες ακόμα και γίνεται πιο interactive… Ζήσε το Μύθο σου στην Ελλάδα…

Όπως πολύ καλά ξέρετε, κάποιοι κιόλας από πρώτο χέρι, οι τελευταίοι μου μήνες ήταν (και είναι) επιεικώς τρυκιμιώδεις και το μετεωρολογικό δελτίο δεν προβλέπεται να αλλάξει σύντομα, πάντως… Τις μέρες που απείχα από το blog, μέχρι και που σκέφθηκα, να το παρατήσω, όχι γιατί δεν με φτιάχνει ή κουράστηκα, αλλά γιατί ένοιωσα μια απέραντη αηδία. Αηδία, γιατί από διάφορες, ανεπιβεβαίωτες πηγές (κι όχι απαραίτητα έγκυρες), έφτασαν πληροφορίες για καλοθελητές (;), οι οποίοι και εκτύπωναν τα ποστ που ανέβαζα και μίλαγα για τα αισθήματά μου για κάποια άλλη γυναίκα… Βλέπετε, η δημοσιοποιήση των αισθημάτων αποτελεί «αδίκημα», ειδικά όταν κάποιοι, ψάχνουν για αφορμές. Όλο αυτό ίσως και να το καταλάβαινα, αν η όλη ιστορία είχε περιοριστεί σε φυσιολογικά επίπεδα, αλλά πια περάσαμε πολλά όρια…

Καταλαβαίνω την οργή, τον θυμό, τη λύπη κάποιου, ειδικά όταν το παιδί του περνάει πολύ άσχημες στιγμές και μεγάλη ανηφόρα, αλλά από εκεί, μέχρι να εκστομίζεις απειλές, είναι way too much.

Φτύνω κατάμουτρα κάθε μαλάκα, που ανακατεύεται σε μια υπόθεση καθαρά προσωπική και δημιουργεί έξτρα χάος, σαν να μην έχουμε αρκετό ήδη, μόνο και μόνο για να μπορεί να κουτσομπολεύει τρώγοντας πίτσα και κοιτάζοντας Τατιάνα στην τηλεόραση. Έπειτα, αν νομίζουν ότι θα με περιορίσουν, από το να γράφω αυτά που νοιώθω, είναι γελασμένοι, αφενός κι αφετέρου, το μόνο σίγουρο, είναι πως δεν βοηθάνε καθόλου. Αντίθετα, με έχουν κάνει να μην θέλω όχι να τους δω, αλλά δεν αξίζουν ούτε τη σκέψη μου. Αν καταφέρατε κάτι, εσείς που τηλεφωνείτε δεξιά κι αριστερά, βρίζοντας με, αντί να με πάρετε εμένα και να μου τα πείτε απευθείας (μου αρέσει που μιλάνε και για αντριλίκια), καταφέρατε να χάσω και τα τελευταία ψήγματα σεβασμού. Α! Μια και το θυμήθηκα, οι δηλώσεις τύπου, «εγώ τον αγάπησα σαν παιδί μου» είναι τουλάχιστον passer, κυρίως γιατί η μέχρι τώρα πορεία σας έχει δείξει το ακριβώς αντίθετο και επίσης, οι ενέργειές σας μόνο αξιοπρέπεια δεν έδειξαν, όλα τα χρόνια που πέρασαν (αν θέλετε μπορώ να γίνω πολύ συγκεκριμένος..!) επίσης, δεν νομίζω ότι έχετε το μεγαλείο της ψυχής να αγαπήσετε κάποιον, που πολλάκις τον έχετε χαρακτηρίσει ρεμάλι.

Κλείνω λέγοντας το εξής. Σας ανέχτηκα, πολλά χρόνια, εφτά συγκεκριμένα. Πέρασα από πολύ δύσκολες στιγμές, στις οποίες λάμψατε δια της απουσίας σας και τις φορές που εμφανιστήκατε, ήταν μόνο για να δημιουργήσετε πρόβλημα. Το να κάνετε αναφορά στον πατέρα μου, στη ζωή του, στο πώς πέθανε και στις επιλογές του, είναι φτηνό και πρόστυχο, για να μην πω ανήθικο. Δεν γνωρίζατε τον πατέρα μου στο ελάχιστο και είστε τυχεροί, γιατί αν τον μαθαίνατε, θα τρέχατε να κρυφτείτε, από ντροπή, βλέποντας τί σημαίνει θυσία και αγάπη. Τόση, που δεν δίστασε και να αυτοκτονήσει όταν συνειδητοποίησε τις μαλακίες που έκανε στον εαυτό του και στους γύρω του. Λοιπόν άντε και στο γέροδιάολο και βουλώστε το, γιατί μπορεί να μην μιλάω, αλλά καμιά ώρα θα με πιάσει το Τριπολιτσιώτικο και δεν θα σας χωράει ο τόπος κι αν νομίζετε ότι μπορείτε να με απειλείτε ότι θα με σκοτώσετε δείχνει το επίπεδό σας και το μυαλό σας…

 

ΥΓ. Πριν αρχίσετε να κάνετε μαθήματα αγάπης στους γύρω για τα παιδιά τους, κοιτάξτε να αγαπήσετε τα δικά σας πρώτα!