Archive for the 'Χαβαλές να γίνεται' Category

09
Νοέ.
07

The Big Screen

Είδα ανοικτή πρόσκληση από τη Φάβα και είπα να μπω στο παιχνίδι, μπας και ξυπνήσω λίγο, γιατι πολλές μέρες είναι που δεν έγραψα λέξη… Τραγούδια που να μου θυμίζουν φάσεις μου, είχα ανεβάσει πρόσφατα σε ποστ που είχε γράψει το ελαφίνι, οπότε δεν επαναλαμβάνομαι.

Λοιπόν οι καλύτερες ταινίες ε; Για να δούμε…

The Godfather 1,2,3

La vita e bella

Οι ζωές των άλλων (δεν θυμαμαι τον τίτλο στα γερμανικά)

Cinema il Paradiso

Casino Royal

Casablanca

Kramer vs Kramer


The sting

Ocean’s 11

Underground


Λούφα και παραλλαγή

Της κακομοίρας

Le grand bleu

Leon

Καλημέρα σας!

Κι επειδή οι φίλοι μου στη Σουηδία μου την είπαν, πάρτε και τη μετάφραση στο σουηδικό…

PS. Jag har sett detta öppet inbjudan från Fava då tänkte jag att ladda upp en sån post för att komma igång lite eftersom det är länge sedan har jag inte skrivit ett enda ord. Jag ska inte skriva om låtor som påminner mig om mitt liv då jag har redan gjort en sådan post.

Favorit film? Låt oss se…

UPDATE: Αφού μου το θύμησε η Φαβούλα, να’ μαι κι εγώ με τα αγαπημένα μου αντικείμενα. Έκανα μια μικρή κατάχρηση, με την έννοια ότι έβαλα και … κάποια αντικείμενα τα οποία δεν τα κουβαλάω και συνέχεια πάνω μου, όπως πολύ σωστά διακρίνετε. Τότε θα ήμουν ο καπετάν Δήμος…

p1010012.jpg

04
Νοέ.
07

Άμα δεν σε θέλει…

Δηλαδή αναπνέουμε τον ίδιο αέρα;;;;;;;;;;;;;

(κάντε κλικ εκεί πάνω…)
11
Οκτ.
07

Βαθειά φιλοσοφημένες απόψεις – Όλα τα λεφτά!!!!!!!!

a.. Η διαφορά μεταξύ ιδιοφυΐας και βλακείας είναι ότι η ιδιοφυΐα έχει
όρια
a.. Φυσικά και υπάρχει πολλή γνώση στα πανεπιστήμια. Οι πρωτοετείς
φέρνουν λίγη, οι τελειόφοιτοι δεν παίρνουν πολλή κι έτσι η γνώση
συσσωρεύεται
a.. Ο καλύτερος τρόπος για να κρατάς το λόγο σου είναι να μην τον δίνεις
a.. Μην κρατάς αρνητική στάση λέγοντας:.Δε θα επιτύχω, δε θα επιτύχω..
Προτιμότερη είναι η θετική στάση:.Θα αποτύχω, θα αποτύχω
a.. Όσο απλό είναι να περιπλέξεις τα πράγματα, τόσο περίπλοκο είναι να
τα απλοποιήσεις
a.. Αρχιτεκτονική είναι η τέχνη να χαραμίζεις χώρο
a.. Όταν ένας άντρας ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου στην σύζυγό του,
δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: ή είναι καινούρια σύζυγος ή είναι
καινούριο το αυτοκίνητο
a.. Οι άντρες που έχουν τρυπήσει τα αυτιά τους είναι καλά
προετοιμασμένοι για γάμο. Έχουν νιώσει πόνο κι έχουν αγοράσει κοσμήματα
a.. Μην εκνευρίζεσαι αν ο γείτονάς σου έχει το στέρεο ανοιχτό στις δύο
το πρωί. Τηλεφώνησέ του στις τέσσερις και πες του πόσο σου άρεσε
a.. Καταλαβαίνεις ότι γέρασες από τη στιγμή που τα κεριά κοστίζουν
περισσότερο από την τούρτα
a.. Οι ληστές ζητούν ή τα λεφτά ή τη ζωή σου. Οι γυναίκες και τα δυο
a.. Το μόνο κοινό που έχουν το National Geographic και το Playboy είναι
ότι σου επιτρέπουν να δεις πολλά μέρη που ποτέ δε θα επισκεφτείς
a.. Ο ορισμός της κραυγαλέας σπατάλης για μένα είναι ένα λεωφορείο
γεμάτο δικηγόρους που πέφτει στο γκρεμό κι έχει τρεις θέσεις αδειανές
a.. E γωιστής: ένα άτομο που ενδιαφέρεται περισσότερο για τον εαυτό του
παρά για μένα
a.. Επιτυχημένος άντρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα λεφτά από
όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του. Επιτυχημένη γυναίκα είναι αυτή που
μπορεί να βρει έναν τέτοιον άντρα
a.. Η σκληρή δουλειά δε σκότωσε ποτέ κανέναν, αλλά γιατί να παίζουμε με
την τύχη μας;
a.. Μ΄ αρέσει η δουλειά. Μ’ ενθουσιάζει. Μπορώ να κάθομαι επί ώρες και
να την κοιτάω
a.. Ο άνθρωπος που χαμογελά όταν όλα πάνε στραβά έχει σκεφτεί κάποιον να
ρίξει το φταίξιμο
a.. Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε εδώ να γιορτάσουμε τη 43η επέτειο των
39 μου χρόνων
a.. Το να κόψεις το τσιγάρο είναι το πιο εύκολο πράγμα. Εγώ το έχω κόψει
τουλάχιστον 50 φορές
a.. Στη δημοκρατία το κάθε κόμμα αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος της
ενέργειάς του να αποδείξει ότι το άλλο δεν είναι ικανό να κυβερνήσει.
Και τα δυο το πετυχαίνουν. Και τα δυο έχουν δίκιο
a.. Αν αναλάβει το κράτος την έρημο Σαχάρα, σε λίγα χρόνια θα υπάρχει
έλλειψη άμμου
a.. Λογική είναι η τέχνη να κάνεις λάθος με αυτοπεποίθηση
a.. Για να ντυθεί μια γυναίκα, γδύνονται δυο ζώα: ένα που δίνει τη γούνα
κι ένα που την πληρώνει
a.. Γράφω σε ένα χαρτί ό,τι πρέπει να θυμηθώ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αντί
να ξοδεύω το χρόνο μου προσπαθώντας να θυμηθώ αυτό που έγραψα, τον
ξοδεύω ψάχνοντας το χαρτί που έγραψα αυτά που πρέπει να θυμηθώ
a.. Eίπα στη γυναίκα μου την αλήθεια. Της είπα πως βλέπω ψυχίατρο. Μετά
μου είπε την αλήθεια: βλέπει ψυχίατρο, δυο υδραυλικούς και έναν μπάρμαν
a.. Οικονομολόγος είναι ένας άνθρωπος που θα ξέρει αύριο γιατί αυτά που
προέβλεψε χτες δε συνέβησαν σήμερα
a.. Υπάρχουν τρεις τρόποι να γίνει κάτι. Κάν’ το μόνος σου, προσέλαβε
κάποιον να το κάνει ή απαγόρευσε στα παιδιά σου να το κάνουν
a.. Τα αισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Είναι σα να βλέπεις την πεθερά σου
να πέφτει στο γκρεμό με το αυτοκίνητό σου
a.. Εύκολη: αντρικός όρος που χαρακτηρίζει τις γυναίκες που έχουν τη
σεξουαλική ηθική του άντρα
a.. Η ζωή στη Γη μπορεί να είναι ακριβή, αλλά περιλαμβάνει και δωρεάν
ταξίδι γύρω από τον ήλιο
a.. Τράπεζα είναι το ίδρυμα που σου δανείζει λεφτά αν μπορείς να
αποδείξεις ότι δεν σου χρειάζονται
a.. Όταν κάνεις το καλό, ζήτα απόδειξη, μην τυχόν και ο παράδεισος
δουλεύει σαν την εφορία
a.. Οι στατιστικές λένε ότι ένας στους τέσσερις Έλληνες υποφέρει από
κάποια διανοητική διαταραχή. Σκέψου τους τρεις καλύτερους φίλους σου. Αν
είναι υγιείς, τότε έχεις πρόβλημα

money.jpg

05
Οκτ.
07

Απορία ψάλτου

Ρε σεις, αυτός ο Σουφλιάς που χτίζει το… «κωλόσπιτο», κάτι υπουργός δεν είναι;;;

20
Αυγ.
07

Σκόρδα!!!!!!!!!

Προ μόλις ολίγων ημερών είχε γίνει αναφορά από τούτο το blog στον τρισκατάρατο και είχα παραπονεθεί ή έστω είχα εκφράσει την ανησυχία μου για την αρνητική ενέργεια που φημολογείται πως ακολουθεί τον πολιτικό Άνδρα…

epistrofi_mitsotaki_17-10-73_1.jpg

Καίτοι άνθρωπος της Επιστήμης και δη ψυχίατρος, σημειώνω δε και με τάσεις προς τον αθεϊσμό ή να μη τί άλλο προς την κριτική σκέψη, οφείλω να ομολογήσω πώς περισσότερο συντηρώ το μύθο, χάριν αστεϊσμού παρά το πιστεύω…
Μεταξύ των συμμετεχόντων η Νατάσα, εγώ κι η KV (καλομελέτα…). Εχθές χάλασε το αυτοκίνητο της Νατάσας καθ’ οδών προς εκδρομή, ενώ εγώ σήμερα είχα λάστιχο στο ποδήλατο με αποτέλεσμα να αργήσω στα ραντεβού μου στην κλινική…
Φταίω εγώ τώρα;;;;;;;;;

image437.gif

 

Και μιας και είναι τόσο γουρλής ο άνθρωπος ας στείλει και τις ευχές του στο Γαύρο για καλή επιτυχία φέτος!!

03
Αυγ.
07

Αβάπτιστο

Λοιπόν μετά από τρεις μερούλες στα επείγοντα, σήμερα με αφήσανε να πάρω ανάσα και από αύριο πάλι μέσα… Σήμερα όμως είμαι στο γραφείο μου, έχω τα καφεδάκια μου, την πέφτω γενικώς, αφού αν μπορούσαμε να καπνίσουμε ίσα που θα το ξανάρχιζα! Τόσο πολύ…
Λοιπόν που λέτε, αφού εκουρσέψαμε προσφιλή μας μπλογκ, οι παθούσες ιστοσελίδες και ιδιοκτήται έχουν γνώση, είπα να σοβαρευτώ και να γράψω και στα μέρη πέντε λέξεις. Έλα μου όμως που με τόσο γράψιμο δεξιά αριστερά, στεγνώσαμε… Ούτε σάλιο να καταπιούμε δεν έμεινε…Κάθομαι και σπάω το κεφάλι μου, τί να γράψω! Είναι που διάβαζα το πρωί την κεντρική σελίδα του wordpress (apropos αυτή η ταλαιπωρία πώς δουλεύει, μπορεί να μου πει κανένας από εσάς που το έχετε και το χαίρεστε; Εγώ ούτε να το σετάρω δεν έχω καταφέρει!!! Κάτι δεν βλέπω, δεν εννοείται διαφορετικά…), λοιπόν τί λέγαμε; Α, ναι! Είναι που διάβαζα το πρωί τις οδηγίες του wordpress, να με συμβουλεύει, εμένα τον υποψήφιο συγγραφέα blogs, να γράφω μόνο αν έχω κάτι να πω, και τώρα μου έχει δημιουργήσει θέμα!

Δηλαδή ρε παληκάρι, τί εννοείς αν έχω κάτι να πω; Define «κάτι» και define «λέω», πάραυτα! Πώς δηλαδή να κρίνουμε τί θα πούμε; Εγώ είχα καταλάβει λάθος ή όντως γράφουμε ό,τι θέλουμε;

Άσχετο! Έχω βάλει Derti fm, θα βρείτε το λίνκ εκεί στους σταθμούς κι λεχω μερακλώσει απίστευτα!
(Ντόλλυ τον κολλητό βρε! Στη Ξάνθη βρε!)

Πάλι έχασα τον ειρμό μου… Σαν κάτι γερόντια που τα έχει επισκεφθει το εγκεφαλικό κάτι φορές και τους έχει αφήσει μόνιμες βλάβες…
Πήρα κι ένα μέηλ, ευχάριστο κι αποσυντονίστικα…

Ναι, τέλος πάντων δεν έχει σημασία τί έλεγα, αυτό που μετράει είναι ότι μέρα που είναι σήμερα, φχαριστιέμαι την γλυκειά βαρεμάρα του να μην έχεις δουλειά και κάπου κάπου μου αρέσει τρελλά!

UPDATE: Δείτε εδώ!

17
Ιον.
07

Φίλοι για πάντα!!!

 
Get this widget | Share | Track details

Παρ’όλη τη βροχή, σήμερα, αποφασίσαμε να εκδράμαμουμε και να πάμε σε μια λίμνη 100 χλμ μακρυά από ‘δω, ούτε και ξέρω προς τα που. Το GPS ήταν από πριν χαλασμένο κι έτσι βρεθήκαμε να κόβουμε βόλτες στον περιφερειακό της πόλης. Κάτι η γκρίνια των παιδιών, κάτι το ότι ξεκινήσαμε για τη λίμνη με κατεύθυνση προς το Όσλο και είδαμε να πηγαίνουμε Στοκχόλμη, κάτι τα νεύρα μου με τα ανωτέρω τα πήρε και το κορίτσι και γίναμε μύλος… Όταν κιόλας είσαι στην κόψη του ξυραφιού αυτά τα μεγέθη μετράνε σε άλλη κλίμακα.

Τέλος πάντων, είχαμε ένα cd που είχα φτιάξει τις προάλλες με ελληνικά και ενώ οδηγούσα, ταξίδευα με το μυαλό μου και δεν ξέρω πώς, να! Μάλλον ο καιρός θα φταίει, σκέφθηκα τις φιλίες και τους φίλους και το παρελθόν, που επειδή γερνάω – μέσα μου – μου φαίνεται και πιο όμορφο από το τώρα.

Ήταν πριν από 20 χρόνια όταν ήμουν πρωτοετής στη σχολή, έλλειπα ήδη ένα χρόνο εκτός Ελλάδος και ήταν η εποχή που δημιουργούσα πολλαπλές σχέσεις, με άτομα εντελώς άγνωστα μέχρι τότε. Φανταστήτε, τώρα, από το σχολείο, το 17ο στο Παγκράτι, που να μέτραγε 200 – 300 μαθητές, με ένα πατέρα που δεν με άφηνε να βγαίνω έξω, ξαφνικά βρέθηκα όχι σε ένα Πανεπιστήμιο σε μια άλλη πόλη, αλλά σε άλλη χώρα!!!

Ένα χρόνο είχα περάσει, που λέτε, ψιλοζαλισμένος για ό,τι είχα περάσει μέχρι τότε και σ’ αυτό το χρόνο μόλις και είχα πάρει μυρωδιά τί σημαίνει κοινωνικός κύκλος (μετά βέβαια ξεχείλωσε τόσο, που δεν το μαζεύαμε από πουθενά…)

Λοιπόν τότε η παρέα μου ήταν όλοι τελειόφοιτοι της σχολής, εγώ πρωτοετής, πάρε και κατάλαβε… Έφυγαν αυτοί, η σχολή πήρε το δρόμο της και εγώ να είμαι στο μεταίχμιο μεταξύ παλιών κι επόμενων γνωστών και μεταξύ αυτών φίλων… Φίλων…

Οι φιλίες μου έγιναν όσο ήμουν φοιτητής και με εξαίρεση κανά δύο άτομα που γνωριστήκαμε μετά, πολύ μετά δεν υπήρχαν άλλα άτομα να αποτελούν το στενό μου κύκλο.

Αν ξεκινάω να γράφω αυτό το ποστ, είναι γιατί με χτύπησε ο κεραυνός μέσα στο αυτοκίνητο, ότι από τόσους και τόσους φίλους, που έτσι κι αλλιώς δεν ήταν και πολλοί δεν υπάρχει ούτε ένας (1) σήμερα! Ανέκαθεν θεωρούσα ότι η φιλία είναι κάτι πράλληλο με μία σχέση με τη διαφορά ότι η φιλία είναι σχέση ζωής. Έθετα τον εαυτό μου σε αυτό το επίπεδο και λειτουργούσα ανάλογα, με την έννοια ότι ανοιγόμουν σε αυτόν που είχα απέναντι μου σα βεντάλια και δινόμουν πέρα για πέρα, στην πρώτη στραβή την έκαναν, διακριτικά. Όταν λέμε πρώτη στραβή δεν μιλάμε τώρα για νε πέσουν τα καράβια σου έξω, άντε καμιά χυλόπιτα να τρώγαμε, κανένα μάθημα να χάναμε, τέτοια μικρά (τώρα πια).

Θυμάμαι μάλιστα το Λάμπρο και το Βασίλη, καλή τους ώρα, ελπίζω επιτέλους να κάνανε τα φράγκα που θέλανε και να πήρανε τις γυναίκες που τους επιτρέπετο, οδοντίατροι και οι δύο, κώλος και βρακί τω καιρώ εκείνω, από διακοπές σε διακοπές και στις ανομίες μας μαζί είμαστε (δεν υπερβάλλω εδω!!!) και μπαινοβγαίναμε ο ένας στα σπίτια του άλλου. Τελικά φάνηκε να υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι στην όλη ιστορία κι αυτό είναι ότι τελειώναμε διαδοχικά. Ο Βασίλης πρώτος την επόμενη χρονιά ο Λάμπρος και μετά εγώ. Μάλιστα ο Λάμπρος έμεινε στο διαμέρισμα μου για κάποιο διάστημα, όχι και τόσο μικρό για να γλυτώσει τα ενοίκια στο δικό του. Θυμάμαι μόλις είχε αγοράσει κι ένα Λαμπραντόρ κουτάβι τότε για να το κατεβάσει στην Ελλάδα και είχε χέσει το σύμπαν στο σπίτι. Λοιπόν που λέτε ο Βασιλάκης εξ Εβοίας ορμώμενος, ήταν ο πρώτος που την έκανε και όσο πήρε εσάς τηλέφωνο άλλο τόσο πήρε κι εμένα. Κάτι ο στρατός κάτι το ιατρείο μετά και άλλα τέτοια ωραία. Μετά ήταν ο Λαμπρούκος, ο οποίος δεν είχε και στρατό, βορειοηπειρώτης γαρ, αλλά μη φανταστείτε και μεγάλες διαφορές. Η αλήθεια είναι πως κρατήσαμε κάτι λίγο παραπάνω, αλλά αυτός είχε ήδη σταθερή σχέση που το πηγαίνανε για γάμο (γκούχου γκούχου!) είχε το ιατρείο πλέον, με μένα θα ασχολείται; Εγώ τότε ούτε αναγνώριση στο πτυχίο μου δεν είχα. Ούτε καν φαντάρος δεν ήμουνα και γύρναγα από το ένα μπαρ στο άλλο. Επισήμως εργένης και ανεπισήμως και όπως θέλετε και χωρίς τύψεις γιατί κατά τα λοιπά ε, όλοι τότε κάνανε τις κουτστουκέλες τους, είτε με είτε χωρίς σταθερές σχέσεις… If you know what I mean you guys…

Μετά πήρε κι η ζωή μου άλλο δρόμο, άλλα μονοπάτια.

Τί μου έμεινε;

Λοιπόν η ζωή είναι μεγάλη, πώς να το πω τώρα; Κάτι άτομα απ’ το πουθενά τα βλέπεις και σε παίρνουν τηλέφωνο ή ακούς μια λέξη παρηγοριάς στα δύσκολα και λες «ρε συ τί γίνεται;» Να τα πω εν τάχυ, όχι γιατί θα δουν το ποστ και θα χαρούν, αντιθέτως επειδή δεν θα το δουν γι’ αυτό και τους αναφέρω, Μαρία Μ. , Παύλος Ι., «Πάχνης» και Μπάμπης Σ.

Δεν έχουμε πια τόσο στενή επαφή, μάλλον ούτε καν αραιή, αλλά είναι τα μόνα άτομα που εγώ θυμάμαι και όταν τους τηλεφωνώ, κυρίως εγώ, δεν κάνουν αγγαρεία που μιλάνε. Δεν ξέρω πόσο θα ένοιωθα τόσο άνετα να τους πω τον πόνο μου, όπως συνέβαινε κάποτε κι ούτε ξέρω αν γίνεται με τόσο διαφορετικές παραστάσεις και ερεθίσματα που έχουμε. Μάλλον κι αυτές οι σχέσεις έχουν σβήσει, ίσως, αλλά και πάλι δεν μπορώ να μην ξαναγυρίσω στην αρχή και να θέσω ένα απλοϊκό ερώτημα:

Είμαι πειραγμένος;

Γιατί όσο όλα ήταν πέρα βρέχει, λόγω σπουδών ήμασταν οι καλύτεροι φίλοι (εδώ χωράει κι άλλους αλλά δεν επεκτείνομαι περαιτέρω…) και μετά όταν ήρθε η… «καριέρα» εξαφανίστηκαν όλοι; Δηλαδή αυτές οι αξίες τις φιλίες τί διάολο, κατά παραγγελία και με το μέτρο κόβονται; Σουβλάκι είναι, που θα στο τυλίξει ο σουβλατζής για το σπίτι; Και καλά, όλα αυτά αλλά το χειρότερο είναι να σπάσει ο διάλος το πόδι του και να ξαναβρεθείς με κανένα σουρουκλεμέ από δαύτους, μετά από χρόνια και εκεί πέφτει το κλασσικό: «Που χάθηκες ρε μαλάκα;» Δηλαδή ΕΣΥ χάθηκες ΚΑΙ είσαι και μαλάκας. (Επειδή χάθηκες ή επειδή είχες την ατυχία κι έπεσες πάνω του αυτό δεν το ξέρουμε) Το θέατρο της ξεφτίλας συνεχίζεται, βέβαια!

«Που είσαι;Τί κάνεις;» (Από ειλικρινές ενδιαφέρον άλλωστε ρωτάει, όχι από αμηχανία!)

«Σουηδία…»

‘Έλα ρε, τί κάνεις εκεί;» (Η περίπτωση να κάνεις αυτό που σπούδασες, είναι μάλλον δύσκολη…)

«Ψυχιατρική…»

«Ψυχιατρική; (Εδώ έρχεται και κάθεται άβολα, γιατί σου λέει, Ψυχίατρος αυτός, πειραγμένος θα είναι δε μπορεί…) Έλα ρε μαλάκα! Με τις σουηδέζες ε;»

«Όχι, με τη γυναίκα μου»

«Έλα ρε μαλάκα (τρίτη φορά) παντρεύτηκες;» (επειδή εγώ μικρός είχα πέσει στη χύτρα με το φίλτρο κατά του γάμου μάλλον, αλλά δεν θυμάμαι προφανώς…)

«Έχω και παιδιά κιόλας…»

«Έλα ρε Δημοσθένη, πόσα;»

«3»

«Πότε πρόλαβες ρε μπαγάσα;» (Λες και θέλει και ιδιαίτερη προεργασία ή κάποια τέχνη που πρέπει να φας τη ζωή σου στα βιβλία για να το μάθεις το ρημάδι!)

Τέλος πάντων, ακούς κι άλλες λοιπές παπαριές και σου πετάει στο τέλος το καλύτερο όλων:
«Μη χαθούμε βρε ψυχή!!!»

Γελάτε; Κι όμως παρόμοια στιχομυθία είχα με τον προαναφερθέντα Λάμπρο προ έτους ή και περισσότερο, όταν τυχαία βρεθήκαμε να μιλάμε από το τηλέφωνο τρίτου…

Αλλά μάλλον θα είμαι εγώ ο πειραγμένος.